BTW Revealed – Rust, ruimte & MEGA KARPERS op Domaine de Boux van The Carp Specialist!
In het prachtig glooiende Franse landschap bevindt zich het uitdagende betaalwater Domaine de Boux van The Carp Specialist. Als je op zoek bent naar rust, ruimte om te vissen en werkelijk schitterende, grote karpers ben je bij Domaine de Boux aan het juiste adres. Barry Jansen viste een mooie sessie op dit BTW; z’n verslag lees je hieronder…
Herfstvakantie
Barry Jansen aan het woord: Opnieuw is er verdeeldheid over een onderwerp waar we in het verleden nauwelijks discussie over hadden. Mijn dochter Floor wil in de herfstvakantie shoppen in Rome. Mijn zoontje Stijn wil alles behalve shoppen in Rome. Ik wil eigenlijk alleen maar vissen op karper. Mijn vrouw speelt Zwitserland en probeert neutraal aan de discussie deel te nemen. Het eindresultaat van de discussie is dat we hier nooit uit gaan komen en dus besluiten we om de groep op te delen. Mijn vrouw en Floor gaan dus naar Rome en ondanks dat ze blijkbaar geen wifi hebben in de sixtijnse kapel heeft mijn vrouw een bezoek aan deze kerk toch kunnen uithouden in de stevige onderhandelingen.

Water zoeken
Stijn en ik mogen dus gaan vissen, maar om het voor Stijn ook leuk te houden mag hij een vriendje meenemen. Hij geeft zelf niet veel om karpervissen maar vindt het wel leuk om gezellig aan de waterkant te zitten. Zijn maatje Scot is een fanatieke karpervisser en als we bij hem informeren of hij mee wil zegt hij zonder na te denken toe dat hij heel graag mee wil. Ik vraag mijn vismaatje Koen mee en zo is de groep compleet. Nu nog een water zoeken…

Domaine de Boux
Ik wil eigenlijk al lange tijd naar Domaine de Boux. Dit is een water in de Bourgogne aan de rand van het regionale natuurpark van de Morvan. Het is een schitterende, dunbevolkte omgeving in het midden van Frankrijk. Dat laatste is voor mij niet zo belangrijk maar wat ik wel interessant vind is dat het water een prachtig bestand aan schitterende en vooral zware karper bevat. Bekende vissers als Alijn Danau hebben hier hun lijnen natgemaakt. Dat wil wel wat zeggen en als ik dit voorstel doe aan de groep is iedereen direct overtuigd. We gaan dus naar Domaine de Boux in de herfstvakantie van 2025. Het vervelende is dat het nog steeds 2024 is en dat we nog maar in november zitten.

Teams
Time flies… en zo is het ineens oktober 2025 en staan we aan de vooravond van een geweldig avontuur. Op vrijdag blijft Scot slapen omdat we vroeg willen vertrekken. We halen Koen zoals afgesproken op zaterdagochtend half vijf op en zijn dan echt onderweg. De reis verloopt meer dan voorspoedig en we gebruiken de tijd om de strategie te bepalen. Ik weet uit ervaring dat het principe van “less is more” op betaalwateren meer dan lonend is. De verleiding is groot om het maximale aantal hengels in het water te leggen, maar dat zal waarschijnlijk de vangkans niet vergroten. We komen tot de conclusie dat als we het team verdelen in twee koppels en dan twee of drie hengels per koppel vissen dat dat het meest effectief zou kunnen werken. De teamverdeling is als volgt:
- Scot en Stijn
- Koen en Barry

Run om run
Voor Stijn staat alleen voorop dat we een leuke vakantie beleven en dus mag Scot de eerste run hebben. De kans op een zogenaamde “knoeperd” van een karper is groot omdat het gemiddelde gewicht van de karper al groter is dan het PB van Scot. Daarna vissen zij run-om-run. Koen en ik vissen vanaf het begin al run-om-run. De plannen zijn dus gesmeed voordat we het terrein zijn opgereden.

Aan het begin van de middag rijden we het bospad op richting het iconische water. Scot roept al enthousiast dat we goed zitten omdat hij de toegangspoort heeft herkend van de vele foto’s die hij al heeft gezien. We zijn dus gearriveerd. Nadat we zijn uitgestapt lopen we door het poortje en werpen een eerste blik op het water. Dit is mooier dan in mijn stoutste dromen.

Iconisch water
Aan de linkerkant is een bos waaraan meerdere visplekken zijn gelegen. Rechts van ons ligt de met gras begroeide dam. Als we vooruit kijken zien we uitgestrekte weiden met grazende koeien en in de verte is een schitterende Franse boerderij te zien. Dit alles in een glooiend landschap met hier en daar een groepje bomen die langzaam in de herfststand dreigen te raken. Bob Ross zou hier terecht trots op zijn…

We besluiten om eerst een verkenningsrondje om het water te maken. Iedereen is het er over eens dat de visplaatsen aan de bosrand erg mooi en ruim zijn en lekker in de schaduw liggen. Het is hier echter behoorlijk ondiep en zowel Koen als ik hebben het gevoel dat als we in de nacht hier een vis moeten landen dat dat best lastig gaat worden. Zonder waadpak gaat dat niet lukken en na overleg willen we hier ondanks de strategische mogelijkheden niet gaan zitten. De dam lijkt dan een beter plan. Hier is het diep en kunnen we vanaf de kant drillen. Nu de keuze is gemaakt, beginnen we met het opzetten van de boot en de (te) vele spullen naar de plaats van bestemming brengen.

Goede spots
Koen en Stijn gaan het kampement opbouwen en ik ga met Scot het water op om naar geschikte spots te zoeken om te bevissen. De bodem is een afwisseling van zand en harde grindplaten. Als je de diepte bekijkt ligt het diepste punt een paar meter van de kant aan de dam ter hoogte van het punt waar zich een wateraflating bevindt. Daar is de bodem zacht en zo’n 4,5 meter diep. Hoe verder je van de dam afgaat hoe ondieper dat het wordt maar dat gaat heel erg geleidelijk. We vinden vijf plekken die we interessant vinden om te bevissen. Bij het laatste waypoint zijn we allebei zo bezig met onze eigen ding te doen dat we de prikstok uit het oog verliezen. Blijkbaar is die over boord gevallen en deze blijft dus niet te drijven. Die zijn we dus kwijt. Scot zegt wel duizend keer sorry omdat hij zich schuldig voelt. Ik ben echter niet zo zeker dat hij degene is die niet heeft opgelet. We zitten samen aan boord en moeten dus samen opletten. Ik heb net zo goed schuld. Wat mij betreft mag dit de pret zeker niet drukken en we hebben toch al alle stekken die we willen hebben. Snel vergeten dus…

Genieten
Als we terug aan wal komen zijn de tentjes al opgebouwd en is Koen begonnen om een maaltijd voor te bereiden. Scot en Stijn bestempelen Koen als de chef-kok van deze week en Koen neemt die functie zonder tegenstribbelen aan. We hebben bij het zoeken naar geschikte visplekken deze als waypoints in de autopilot van de voerboot geprogrammeerd. We hoeven na het eten de voerboot maar te dirigeren naar het aangewezen waypoint en deze zal zonder al te veel morren daar naartoe varen. Het maakt dan niet uit of het donker is geworden, want daar heeft de autopilot gelukkig geen last van. En zo zitten we een paar uurtjes later te genieten van een biertje en de schitterende sterrenhemel. Het is alleen best koud geworden en we zijn allemaal behoorlijk moe. Als Stijn voorstelt om te gaan slapen stemt iedereen direct toe.

Mistig
Op de vroege ochtend worden we wakker in een extreem kleine wereld. Het is super mistig en alles is drijfnat geworden. We hebben helaas niets kunnen vangen maar dat hadden we ook al een beetje ingecalculeerd. De omstandigheden zijn niet ideaal met een noordoosten wind en luchtdruk die behoorlijk hoog zit. Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt. We besluiten om in de vroege middag de hengels op te halen om te kijken of er iets aan het aas heeft geknabbeld. Er zitten rivierkreeften op Domaine de Boux en die kunnen behoorlijk agressief op je aas te keer gaan. In deze tijd van het jaar zijn ze wat rustiger maar je weet eigenlijk nooit iets zeker tot je het hebt gecontroleerd. Na ophalen blijkt dat er niets is gebeurd. Alles lag keurig op zijn plaats en het aas zit er nog aan.

We wisselen één hengel van plaats en de andere hengels gaan weer terug op dezelfde plek. We voeren de plek waar we niet op vissen een beetje steviger aan. De andere plekken krijgen voer via de bakjes van de voerboot. Nu maar weer afwachten. De tijd wordt gedood met het spelen van “idle sport city” op de telefoon of gewoon ouderwets met kaarten. We hebben ongelooflijk veel plezier als “mannen onder elkaar”.

De nacht van maandag op dinsdag verloopt helaas volledig identiek. Zelfs de mistige ochtend is een kopie van de zondag. We besluiten om nog twee extra stekken te zoeken aan de kant. We liggen met alle stekken redelijk uit de kant en misschien maakt dat het verschil. Er gaan direct twee hengels naar de kant en de andere overige plekken voeren we weer wat aan. Al doen we wat rustiger aan met het voer want we hebben niet echt het idee dat de karper actief aan het azen is.

Dikke karper
Op dinsdag begint de moed langzaam een beetje in de schoenen te zinken. We stellen ons doel bij. Het doel is om Scot deze week zijn PB te laten vangen en dat gebeurt warempel net aan begin van de middag als één van de Delkims uit het niets begint te schreeuwen. We zijn allemaal dol enthousiast en assisteren Scot met het binnenhalen van de karper. Als de karper zich laat zien raakt Scot wat in paniek want deze wil hij zeker vangen. Dit is een beste karper en die wil hij niet verliezen. Gelukkig gaat alles volgens plan en bij het wegen tikt deze gladde reus 16 kilo aan. Het probleem is dat Scot hem voor de man-vis foto niet kan tillen. Dan moet Koen maar een handje helpen.



Eindelijk een run!
En zo gaan de dagen langzaam voorbij en worden de vangsten helaas niet beter. Op donderdag krijgt Stijn een run. In de ochtend loopt zijn hengel af die ver achter in de hoek ligt. Ik spring samen met hem in de boot om de karper te gaan halen. De vis blijft lang diep liggen. Elke keer zegt ‘ie: “Papa, ik denk dat de karper er af is en de haak vast zit aan de bodem”. Ik weet eigenlijk genoeg. We hebben een grote karper gehaakt die niet naar boven wil komen. Ik geef hem instructies en na een tijdje wachten komt hij langzaam naar boven. Als Stijn de karper ziet schreeuwt hij het uit van verbazing. Dit is inderdaad de behoorlijke “knoeperd” waar we het al de hele week over hebben. Als we hem in het net terugvaren weten Koen en Scot ook al hoe laat het is. Dit is een beste vis. En inderdaad bij het wegen tikt de weegschaal 23 kilo aan. We besluiten dat ik de vis optil voor de foto en Stijn naast me komt staan. De karper is natuurlijk volledig op zijn conto maar dit beest kan hij gewoon niet tillen.

De laatste dag vangt Koen ook nog zijn karper. Maar de conclusie is dat het een lastige week qua vangsten is geweest. Zo hoeft het eigenlijk niet te zijn want als je de vangstregistraties bekijkt wordt er gemiddeld gezien best aardig gevangen.

Omgeving
Domaine de Boux ligt in een schitterend glooiend landschap van weides met koeien en groepjes van bomen. Je hebt hier geen last van storende omgevingsgeluiden en hoort slechts de geluiden die door moeder natuur worden voortgebracht. De omgeving is zeer natuurlijk en prachtig vormgegeven.

Faciliteiten
De faciliteiten zijn in orde maar verwacht geen luxe. Er is een openbare ruimte waar zich een diepvries, koelkast en de douche bevinden… Verwacht geen gouden kranen maar alles is netjes en behoorlijk onderhouden.

Service & begeleiding
Eerlijk gezegd is er is geen actieve vorm van begeleiding of toezicht. De één vindt dat prettig terwijl de ander daar wellicht meer behoefte aan heeft. De beheerder is op maandagochtend kort langsgekomen om een vangstformulier te geven en een korte uiteenzetting van de regels te geven. Dikke prima, maar dit zou ik niet willen bestempelen als actieve begeleiding.

Bestand
Het bestand is echt “finger licking good”. Als je op Domaine de Boux een karper vangt weet je dat het een schitterend en waarschijnlijk ook zwaar exemplaar betreft. Er zwemmen niet veel karpers rond maar de karpers die er zwemmen zijn allemaal de moeite waard om te vangen. Zoals gezegd kan het zeker tegenzitten maar gemiddeld genomen zijn er meerdere karpers bereid om zich met jou op de foto te laten zetten.

Stekken
De stekken zijn echt fantastisch. Je kunt in aan de bosrand plaatsnemen waar voldoende plek is om meerdere tenten neer te zetten. Hier zit je beschut tegen de zon en ik kan me voorstellen dat het zomers schitterend is om de zon aan de overzijde van het meer op te zien komen. De dam is ook schitterend en biedt voldoende ook ruimte voor meerdere tenten. Vanaf zowel de dam als de bosrand kun je het hele water strategisch goed bevissen.

Conclusie
Het water uitgedrukt in cijfers:
- Omgeving: 9,5
- Faciliteiten: 7,5
- Service & begeleiding: 6
- Bestand: 9
- Stekken: 9
- Gemiddelde: 8,2
Als een rustige en natuurlijke omgeving je aanspreken met kans op het vangen van grote en schitterende karpers dan is Domaine de Boux absoluut de moeite waard om je geluk te beproeven. Heel veel succes!
Zie jullie aan de waterkant!
Barry Jansen
Benieuwd naar alle ins & outs van het betaalwater Domaine de Boux? Ga dan naar de website van The Carp Specialist! Volg ze ook op Instagram, Facebook en YouTube om op de hoogte te blijven van de laatste nieuwtjes.





